Borduren

Borduren lijkt iets voor vrouwen, althans dat denken velen. Jan Westeneng (1940) is het sprekende tegendeel. Het heeft zelfs zijn huwelijk gered. „Ik ben jarenlang vertegenwoordiger geweest. Waar mijn hobby borduren vandaan komt? Ik was 39 jaar toen ik mijn heup brak. Dat betekende thuis revalideren, wat een flinke verstoring in het huishouden betekende. Mijn vrouw en ik hebben die periode als best pittig ervaren. Ik kocht, om de tijd te doden, een borduurpakket en ging aan de slag. Al snel had ik de slag te pakken en kreeg het borduren me echt te pakken. Het heeft indertijd echt ons huwelijk gered. En borduren is van origine echt een mannenberoep. In Bijbelse tijden borduurde de priester zijn eigen kleding…”

„Borduren is iets heel bijzonders, omdat je iets persoonlijks maakt. Vaak borduurde ik vanuit een pakket, maar een keer heb ik zelf een borduurpatroon ontworpen, naar een schoolplaat van Jelle Jetses uit 1902.

„Omdat het borduren m’n hobby is, besloot ik te gaan kijken bij het Borduurmuseum. Na de rondleiding zei ik een ding te missen: er zit geen borduurder”, vertelt de enthousiaste Westeneng. „Ik zei dat wel te willen gaan doen. Zodoende zit ik hier iedere woensdagmiddag en op afspraak te borduren, ondertussen allerlei anekdotes vertellend. Ik doe het met veel plezier, want ik houd echt van het contact met mensen.”

 

Bekijk hier een reportage van Omroep Gelderland, 'Een man en zijn borduurnaald'.